Strona główna   E–DZIENNIK Dla kandydatów Strefa maturzysty Jubileusz 110–lecia Galerie Webmail Kontakt

 


bip

 


logo

Fundacja Edukacyjna „Perspektywy” potwierdza, że XVIII Liceum Ogólnokształcące im. Jana Zamoyskiego w Warszawie jest wśród 100 najlepszych liceów w Polsce sklasyfikowanych w Rankingu Szkół Ponadgimnazjalnych PERSPEKTYWY 2016 i przysługuje mu tytuł
Złotej Szkoły 2016”.


Historia Szkoły

Sto lat na Smolnej

Początek (1905 – 1918)

1905 – W wyniku strajku szkolnego w Królestwie Polskim, podczas którego uczniowie domagali się natychmiastowego wprowadzenia wykładowego języka polskiego i zmiany programu nauczania w duchu narodowym polskim, 2 września car Mikołaj II podpisał reskrypt, zezwalający na wprowadzenie języka polskiego do szkół. W tej sytuacji emerytowany oficer wojsk rosyjskich, generał Paweł Chrzanowski, który po powrocie do Polski w 1903 r. utworzył na ul. Wielkiej (dziś Poznańska) prywatne gimnazjum, postanawia przekształcić je w polską szkołę. Zrezygnował z praw rządowych (co oznaczało m.in. nieuznawanie przez władze rosyjskie zdanej tu matury) w zamian za prawo nauczania po polsku.

Jan zamoyski
Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie.

Gimnazjum generała Pawła Chrzanowskiego, pierwsza szkoła polska w Królestwie, była w roku 1905 największą szkołą średnią na obszarze wszystkich trzech zaborów. W 27 klasach uczyło się około 1480 uczniów. Szukając dla niej stałego miejsca, gen. Chrzanowski nabył od hr. Branickiego jeden z domów wznoszonych przy ul. Smolnej. Od 1905 r. do dziś szkoła ma ten sam adres: Smolna 30.
Adaptacji gmachu dokonał kuzyn generała, znany architekt – Zenon Chrzanowski. Szkoła posiadała kaplicę wysokości dwóch kondygnacji, znakomicie wyposażoną salę gimnastyczną i boisko, salę bufetową, salę balową oraz obszerne sale lekcyjne, wyposażone w najnowocześniejsze pomoce naukowe. Szerokie korytarze, wysokie i widne sale powodowały, że szkoła robiła wrażenie przestrzennej i jasnej. Imponująca była klatka schodowa z miejscem zarezerwowanym na windę. 23 października w szkole przy ulicy Smolnej 30 rozpoczęły się zajęcia.

 

1911 – 1912 – 5 listopada 1911 r. w szkole powstała tajna drużyna harcerska, która w 1912 r. przyjęła imię Tadeusza Kościuszki. W okresie I wojny światowej harcerze ze szkoły pełnili służbę sanitarną. Włączali się także w organizowanie poczty obywatelskiej. Po odzyskaniu niepodległości, w okresie walki o polską granicę wschodnią, harcerze z „Zamoyskiego” zgłaszali się masowo do wojska na ochotnika.

 

1914 – 31 marca umarł generał Chrzanowski. Wdowa po generale, Cecylia Chrzanowska, po wybuchu I wojny światowej (a w roku następnym dodatkowo wskutek okupacji Królestwa Polskiego przez Niemców) utraciła możliwość finansowania szkoły. Aby ratować spuściznę generała, zawiązano komitet, na czele którego stanął adwokat Władysław Piechowski. Potrzebne pieniądze wyasygnował znany polityk, działacz endecki, późniejszy kandydat na prezydenta odrodzonej Rzeczypospolitej, poseł polski w Paryżu w latach 1919–1924, a następnie minister spraw zagranicznych, Maurycy hr. Zamoyski. Szkoła przyjęła nową nazwę – Gimnazjum Towarzystwa Szkoły Maurycego hr. Zamoyskiego.

 

1915 – Pod okupacją niemiecką uległ zmianie program nauczania. Zaczęto uczyć języka polskiego w pełnym wymiarze, wprowadzono zakazane dotychczas historię i geografię Polski. Ale gimnazjum przeżywało liczne trudności. Spadała liczba uczniów, co powodowało narastający deficyt budżetowy, pokrywany co roku z funduszy Towarzystwa. Uczniów trzeba było dokarmiać, czym zajmowała się Komisja Śniadaniowa.

W okresie I wojny światowej wprowadzono miękkie, błękitne czapki, przypominające legionowe maciejówki jako nieodłączny element uczniowskiego stroju. Owe czapki mocno związały się z tradycją „Zamoyskiego”. Do dziś są używane w szkole, ale tylko w czasie oficjalnych uroczystości. Na otoku umieszczony był znaczek Gimnazjum, obecnie – znaczek Liceum. Strój szkolny obowiązywał aż do roku 1975.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 następna »